انتخاب صفحه
شماره 4598 - چهارشنبه 26 اردیبهشت 1397
شماره های پیشین:

چهره‌ها

حسن احمدی گیوی؛ نویسنده

حسن احمدی گیوی، (زاده۱ بهمن ۱۳۰۶ در گیوی و درگذشته ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۱ در تهران) نویسنده، پژوهش‌گر، ادیب و استاد دانشگاه بود. وی مدرک دکتری خود را در رشته زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران دریافت کرد و سال‌ها در این دانشگاه و دانشگاه‌های دیگر از جمله علامه طباطبائی دانشگاه آزاد واحدهای شمال و خلخال تدریس نمود. وی از معروف‌ترین شاگردان بدیع‌الزمان فروزانفر بود. او بیش از چهار دهه با موسسهٔ لغت‌نامه دهخدا همکاری داشت. تاکنون بیش از ۵۰ جلد اثر در حوزه دستور زبان و ادبیات فارسی از وی منتشر شده‌است. وی در سال ۱۳۹۱ در رشته ادبیات، به عنوان چهره ماندگار انتخاب گردید.
وی دوره ابتدایی را در مدرسه ناصری خلخال گذراند. سپس در رشته فلسفه مدرک فوق لیسانس را دریافت نمود. دکتری خود را در رشته ادبیات فارسی از دانشگاه تهران دریافت نمود. او در سال ۱۳۶۶ خورشیدی از دانشگاه تهران به درجه بازنشستگی نایل گردید. وی در صبح روز سه‌شنبه ۲۶ اردیبهشت ماه ۱۳۹۱ بر اثر ایست قلبی و در سن ۸۵ سالگی در منزل خود درگذشت. حسن احمدی گیوی در سال ۱۳۴۰ خورشیدی با راهنمایی استاد راهنمای خود، دکتر محمد معین، موضوع پایان‌نامه خود را «اقسام فعل به اعتبار زمان» برگزیدولی کار تدوین آن شش سال به درازا کشید و با درگذشت دکتر معین، دکتر محمد مقدم استاد راهنمایش شد و در سال ۱۳۴۶ خورشیدی پایان‌نامه‌اش را دفاع کرد. پس از چندی، انتشارات دانشگاه تهران قرارداد چاپ آن را یک ‌طرفه لغو کرد و دکتر احمدی گیوی، سی‌وهشت سال برای کامل‌تر کردن آن تلاش کرد تا اینکه در سال ۱۳۸۰ خورشیدی با نام دستور تاریخی فعل توسط نشر قطره چاپ و منتشر شد.

ژوزف فوریه؛ ریاضیدان

ژان باپتیست ژوزف فوریه (متولد ۲۱ مارس ۱۷۶۸ در اوسر؛ درگذشته ۱۶ مه ۱۸۳۰ در پاریس)، ریاضیدان و فیزیک ‌دان فرانسوی. پدر فوریه به خیاطی اشتغال داشت و زمانی که وی هشت سال بیشتر نداشت، از دنیا رفت. فوریه در مدرسه نظامیِ زادگاه‌اش شروع به تحصیل کرد. او در ۱۸ سالگیش در همین دانشگاه به تدریس ریاضی مشغول شد و با به وقوع پیوستن انقلاب فرانسه از آن حمایت کرد. در دوران ترور مدتی به زندان افتاد، اما بعداً در سال ۱۷۹۵ آزاد شد و به استخدام اکول نرمال سوپریور درآمد. وی از سال ۱۷۹۷ به عنوان جانشین لاگرانژ در اکول پلی‌تکنیک به تدریس مشغول شد. 
فوریه اواخر قرن هجدهم، ناپلئون بناپارت را در لشکرکشی به مصر همراهی می‌کرد. وی در مصر به عنوان فرماندار مصر سفلی و نیز دبیر بنیاد مصرشناسی مشغول بود. پس از بازگشت فوریه از مصر، در سال ۱۸۰۱ او به عنوان فرماندار ایزر (Isère) منصوب شد و در سال ۱۸۰۸ به لقب بارون دست یافت. از سال ۱۸۲۲ و تا پایان عمرش در سمت دبیر دائمی فرهنگستان علوم فرانسه قرار داشت. فوریه در زمینه فیزیک بر روی انتقال گرما تحقیق می‌کرد و قانون فوریه در این زمینه از او به جای مانده‌است. فوریه همچنین کاربردهای سری فوریه در زمینه انتقال گرما و نیز ارتعاشات را معرفی کرد. فوریه در سال ۱۸۳۰ و در ۶۲سالگی از دنیا رفت. جسد وی در گورستان پر-لاشز دفن شده‌است. فوریه یکی از ۷۲ نفر فرانسوی است که نام آنها بر روی برج ایفل حک شده‌است.
 

لطفا نظر خود را درباره این مطلب بیان نمایید

draggablePen