انتخاب صفحه
شماره 4599 - پنجشنبه 27 اردیبهشت 1397
شماره های پیشین:

داستان روسيه و تامين منافع حداكثري

احمد وخشیته 


«سرگئی ریابکوف» صبح سه‌شنبه ۱۵ مه در جمع کارشناسان خاورمیانه باشگاه والدای روسیه به تحلیل سیاست‌های روسیه در قبال خروج آمریکا از برجام پرداخت.یکی از محوری‌ترین موضوعات مورد بحث در این نشست موضوع روابط با اسرائیل بود؛ من نیز در این نشست حضور داشتم. چند دقیقه‌ای بیشتر از خروجم از باشگاه والدای نگذشته بود که متوجه شدم بازتاب ترجمه نادرستي از بخشي از سخنان سرگئی ریابکوف در رسانه‎های ایرانی سبب شده است برخی از تحلیلگران و کاربران شبکه‌های اجتماعی بار دیگر به روسیه بتازند.اما در این میان توجه به چند نکته ضرورت دارد:
نخست: سرگئی ریابکوف معاون وزیر خارجه روسیه در این نشست تاکید کرد که مسکو به شدت به موضوع برجام پایبند است و تعهدات خود را در این خصوص به‌طور کامل اجرا خواهد کرد. البته او به این موضوع نیز اشاره کرد که مسکو نیز همچون دیگر کشورهای عضو این توافق‌نامه است و نقش میانجی میان تهران - واشنگتن را بازی نمی‌کند و اين بيم را نيز داد که تهران ممکن است در صورت عدم رسیدن به توافقی که رضایتش را جلب كند، از برجام خارج شود. دوم: به نظر می‌رسد يكي از دلايل مهم تقابل و گارد بسیاری از مردم و نخبگان سیاسی ما با فدراسیون روسیه به این جهت است که طی سال‌های اخیر برخی همواره کوشیده‌اند در فضای ایدئولوژیک یا به علت کارنامه کاری خود، روسیه را کشور برادر ما ایرانیان معرفی کنند و گاهی تا حدی در تعریف این برادری پیش رفته‌اند که گویی جمهوری اسلامی ایران اولویت بالاتری نزد کرملین‌نشینان دارد تا منافع ملی کشور خودشان حال آنکه اگر به درستی به تعریف جایگاه روسیه در نظام بین‌الملل پرداخته و انتظارات صحیحی را رقم زده بودیم، یقینا هر عقل متعارفی، تعامل با همسایه شمالی را که اتفاقا قدرتی فرامنطقه‌ای نیز است، با تکیه بر دیپلماسی فعال مبتنی بر اصل استقلال فهم خواهد کرد. سوم: باید پذیرفت که در نظام بین‌الملل هر یک از کشورها به‌دنبال کسب منافع حداکثری هستند و به همین منظور از تمامی جنبه‌های دیپلماسی بهره می‌گیرند.گاهی موضعی را به‌دنبال سیاست اعلانی مطرح می‌کنند تا قدرت چانه‌زنی خود را برای سیاست اعمالی افزایش دهند و بیشترین بهره را کسب کنند.
چهارم: بدون شک کشورهایی که دیپلماسی مبتنی بر واقعیت را دنبال می‌کنند، این موضوع را به‌خوبی می‌دانند که دوست و دشمن آنها براساس کسب منافع حداکثری‌شان رقم می‌خورد؛ از این‌رو به‌دنبال دوستان دائمی نیستند؛ همان‌گونه که دشمنان همیشگی نیز ندارند؛ اما در این میان همواره لازم است به متحدان استراتژیک آنها توجه داشت. از این رو بدیهی است که ايران باید با چشمانی باز، اسرائیل را در کنار روسیه مشاهده کند و سپس به ترسیم انتظارات بپردازد تا منجر به بی‌اعتمادی افکار عمومی نسبت به مسکو نشود.
 

لطفا نظر خود را درباره این مطلب بیان نمایید

draggablePen