انتخاب صفحه
شماره 4665 - پنجشنبه 18 مرداد 1397
شماره های پیشین:

سرمقاله

استیضاح ربیعی و اعتماد مردم

حمیدرضا شکوهی

من نه طرفدار علی ربیعی بودم و نه مخالف او. اما قبل از استیضاح او، یک نکته ذهنم را مشغول کرده بود که چرا باید علی ربیعی در کمتر از یک سال، سه بار مجبور به جذب رای اعتماد نمایندگان مجلس شود؟ او مردادماه گذشته، به عنوان وزیر رفاه کابینه دوم حسن روحانی به مجلس معرفی شد و رای اعتماد گرفت. چند ماه بعد برای بار اول استیضاح شد و رای اعتماد گرفت و حالا در استیضاحی دیگر به مجلس رفت ولی این بار نتوانست رای اعتماد بگیرد. این همه اصرار به استیضاح وزیر رفاه را درک نمی‌کنم. آن هم در شرایطی که در یک سال گذشته دو بار رای اعتماد گرفته. مگر قرار بوده در شش ماه اخیر چه اتفاقی رخ دهد که نداد و استیضاح کنندگان ربیعی، خواستار حذف او شدند اما وزرای اقتصاد و صنعت و حتی کشور، از استیضاح مصونیت پیدا کرده اند؟ 
نکته دوم مواردی است که چه از سوی استیضاح کنندگان و چه از سوی ربیعی در صحن علنی مجلس مطرح شد. این که فلان مسئول زیرمجموعه ربیعی، صدها میلیون تومان تخلف کرده یا فلان نماینده، چون فرد موردنظرش توسط ربیعی، مدیر نشده یا فلان فرد، توقع مالی برای یک مدیر از ربیعی داشته و برآورده نشده، کمر به استیضاح ربیعی بسته اند، فقط نشان از یک چیز دارد و آن هم فساد سیستماتیک است. هم وزیر، ادعاها را تکذیب کرده و هم نمایندگان. من هم به دنبال اثباتش نیستم. اما نکته اینجاست که آنقدر قبح فساد مالی و اقتصادی و پارتی بازی و سفارش در کشور شکسته شده که چنین حرفهایی از تریبون مجلس مطرح می‌شود. آن هم فقط موقعی که کارد به استخوان وزیر یا برخی نمایندگان برسد.
سوال این است که اگر توافقات پشت پرده انجام می‌شد و مثلا فرد موردنظر فلان نماینده مسئولیت می‌گرفت، باز هم استیضاح انجام می‌شد؟ یا اگر ربیعی، کارش به استیضاح کشیده نمی‌شد، باز هم در مورد آن چند نماینده که درخواست‌های خارج از عرف داشتند افشاگری می‌کرد؟ به نظرم، پاسخ به این پرسشها منفی است.
فساد به حدی در ارکان مختلف کشور نفوذ کرده که دیگر قبح همه چیز شکسته است. نمایندگان استیضاح کننده ربیعی، اولویت‌های اصلی موکلان خود را نمی‌شناسند چراکه خواست مردم در شرایط فعلی، نه تغییر در وزارت رفاه، بلکه ایجاد ثبات اقتصادی و جلوگیری از فساد است. مجلسی که وزرای اقتصادی را برای شرایط فعلی بازخواست نمی‌کند یا به تحقیق و تفحص از فساد اثبات شده در شهرداری تهران رای نمی‌دهد، اما وزیری را که یک بار پنج ماه پیش استیضاح شده دوباره استیضاح می‌کند، اولویت مردم را نمی‌شناسد. هرچند که این به معنای تایید عملکرد وزیر رفاه نیست که اگر او هم شفاف سازی را در مجموعه ثروتمند وزارت رفاه، اولویت خود قرار می‌داد و به وضع بازنشستگان و ... بیشتر رسیدگی می‌کرد، می‌توانست خود را در معرض استیضاح قرار ندهد.
اما آنچه از جلسه استیضاح ربیعی حاصل می‌شود دو نکته است. اول اینکه اغلب نمایندگان مجلس اولویتهای مردم را فراموش کرده و راه خود را می‌روند و دوم اینکه فساد به حدی گسترش یافته که عبارات اثبات کننده اش مثل نقل و نبات از دهان مسئولان و نمایندگان شنیده می‌شود و یکدیگر را با همان عبارات متهم می‌کنند. این هر دو، بهترین دلیل برای اثبات ناامیدی مردم از مسئولان است و فرقی ندارد این مسئولان در مجلس باشند یا دولت یا نهادهایی که از نظارت، مستثنی مانده اند. ای کاش کمی اوضاع را
 دریابند...

لطفا نظر خود را درباره این مطلب بیان نمایید

draggablePen