انتخاب صفحه
شماره 5158 - سه شنبه 30 اردیبهشت 1399
شماره های پیشین:

یک کارگاه مطلوب مجسمه‌سازی چه ویژگی‌هایی دارد؟

نخستین گفت وگوی اینترنتی انجمن هنرمندان مجسمه ساز ایران با عنوان گفت‌وگو بر مدار مجسمه به گفت‌وگوی روح‌الله شمسی‌زاده با هادی عرب‌نرمی _ مجسمه‌ساز _ اختصاص داشت که او درباره موضوعاتی همچون فضای مناسب کارگاه مجسمه‌سازی، نماد آثارش، عواقب تعصب به هنر مدرن در ایران، مجسمه‌های فیگوراتیو شهری خود و ... اظهارنظر کرد.
به گزارش ایسنا، در این برنامه، از عرب‌نرمی درباره دیدگاه او نسبت به کارگاه سوال شد که او پاسخ داد: کارگاه تنها مکان واقعی هنرمند محسوب می‌شود؛ تنها جایی که می‌توانیم تنها بودن خود را در آن بروز بدهیم. به عنوان یک هنرمند ممکن است در جمع‌های مختلفی قرار بگیریم، کارهایمان تایید یا نقد شود و تشویق شویم، ولی تنها زمانی که در کارگاه خود هستیم می‌توانیم خود واقعی‌مان را ببینیم؛ چون در این جمع‌ها و مکان‌ها خودمان را از آیینه دیگران می‌ببینیم. برای من کارگاه جایی است که در آن با سوال‌های بنیادین روبرو می‌شوم و تلاش می‌کنم پاسخ پرسش‌هایم را بیابم.
این هنرمند درباره فضای فیزیکی کارگاه یادآور شد: در دوران دانشجویی، ایده آل من از کارگاه یک سوله بزرگ با ارتفاع هفت متری با جرثقیل، کوره و تمام ابزار مجسمه سازی بود. مدتی هم با دوستانم چنین کارگاهی داشتیم. این تصور از کارگاه را از شرایط بیرون کسب کرده بودیم. به مرور دریافتم که چنین کارگاهی بیشتر انرژی من را هدر می‌دهد و نمی‌توانم از این فضا و امکاناتی که در آن فراهم کرده‌ایم استفاده کنم.
او افزود: دریافتم که باید کارگاهی داشته باشم که بتوانم تمام فضای آن را با آثارم پر کنم و جای خالی نداشته باشد و بعد بتوانم با تخریب برخی از آثار و ترکیب آن‌ها اثر جدیدی خلق کنم. از این رو من بارها فضاهای مختلفی به عنوان کارگاه داشته‌ام و حتی مدتی نیز کارگاه و محل زندگی‌ام با هم یکی بوده است. کارگاه باید فضایی داشته باشد که با قرار گرفتن در آن افق ذهن هنرمند گسترش یابد. برخی از فضاها در ظاهر چنین قابلیتی دارند اما وقتی در آن قرار می‌گیری افق ذهنت کور می‌شود.
عرب نرمی در ادامه صحبتش درباره کارگاه مورد علاقه خود گفت: سال‌هاست که کارگاه مطلوب برای من، خانه‌ای قدیمی با سقف چهار متری است. پیش از این در کارگاهم همه ابزارهایی که یک مجسمه ساز ممکن است به آن نیاز داشته باشد را در اختیار داشتم اما متوجه شدم که هر یک از این ابزار بار اضافی برای هنرمند هستند و تنها ذهن او را درگیر می‌کنند، از این رو سال‌هاست که تمام ابزار اضافی‌ام را رد کرده و هر وقت لازم باشد کاری مانند آهنگری کنم، به کارگاه آهنگری می‌روم و کارم را انجام می‌دهم. همیشه به دانشجویانم گفته‌ام ابزار کوچک مجسمه سازی را تهیه کنند و تا زمانی که تکلیف‌شان با خودشان مشخص نیست ابزار بزرگ مجسمه سازی را 
خریداری نکنند.

لطفا نظر خود را درباره این مطلب بیان نمایید

draggablePen