انتخاب صفحه
شماره 5221 - دوشنبه 20 مرداد 1399
شماره های پیشین:

«مکرون» برای لبنان نقشه کشیده است؟

سس فرانسوی روی زخم بیروت

«انگار امانوئل مکرون فراموش کرده است که لبنان دیگر یک کشور تحت‌الحمایه فرانسه نیست.‌»  امانوئل مکرون، رئیس‌جمهوری فرانسه در افتتاحیه کنفرانس اهداکنندگان مالی اظهار کرد: مقامات لبنان باید برای حل سیاسی و اقتصادی بحران این کشور تلاش کنند.‌ وی همچنین گفت: مقامات لبنانی باید به خواسته‌های ملتی که به شیوه مشروع مطالبات‌شان را در خیابان‌ها مطرح می‌کنند، پاسخ دهند.‌
خبرگزاری آسوشیتدپرس در تحلیلی می‌نویسد که رئیس جمهوری فرانسه در بازدید اخیرش از شهر بیروتی که در اثر انفجار تخریب شد، در تلاش برای آرام کردن جمعیت پریشان وعده بازسازی این شهر را داده و ادعا کرد که انفجار به قلب خود فرانسه رخنه کرده است.‌ مکرون اظهار کرد: قلب مردم فرانسه همچنان با ضربان بیروت می‌تپد.‌ منتقدانش این اقدامات او را به عنوان یک تاخت و تاز نواستعمارگری رهبری اروپایی در تلاش برای بازیابی نفوذ بر یک سرزمین خاورمیانه‌ای به دردسر افتاده در ضمن پرت کردن حواس از مشکلات در حال انباشت در وطنش، محکوم کردند.‌ کاریکاتوری در فضای مجازی در حال پخش است که به او لقب «مکرون بناپارت، امپراتور ناپلئون قرن بیست و یکم» را داده است.‌
اما حامیان مکرون از جمله برخی ساکنان درمانده شهر بیروت او را «تنها امید» خود خوانده و از بابت بازدید وی از محله‌های تخریب شده بیروت، جایی که رهبران لبنان از قدم زدن در آن بیم دارند و همچنین از بابت تلاشش برای پاسخگو کردن سیاستمداران لبنانی از بابت فساد و سوءمدیریتی که مقصر انفجار مرگبار روز سه شنبه گذشته بوده، تحسین کرده‌اند.‌
سفر مکرون چالش محوری فرانسه را در ضمن تدارکش برای میزبانی از یک کنفرانس حامیان مالی بین‌المللی در امروز یکشنبه برای لبنان برملا کرد: چطور به یک کشور بحران زده، جایی که روابط اقتصادی فرانسه عمیق است، بدون مداخله در امور داخلی آن کمک کند.‌ جک لانگ، یک وزیر سابق دولت فرانسه که هم اکنون رئیس انستیتوی جهان عرب در پاریس است، اظهار کرد: ما در حال راه رفتن در لبه یک پرتگاه هستیم.‌ ما باید که به مردم لبنان کمک کرده و از آنها حمایت و آنها را تشویق کنیم.‌ اما همزمان ما نباید این احساس را که می‌خواهیم یک کشور تحت‌الحمایه جدید برقرار کنیم به وجود بیاوریم؛ چیزی که کاملا احمقانه است.‌ ما باید راه حل‌های جدید و هوشمندانه برای کمک به لبنانی‌ها پیدا کنیم.‌
روابط فرانسه با لبنان به دست کم قرن شانزدهم برمی‌گردد، یعنی زمانی که پادشاهی فرانسه با حاکمان عثمانی با هدف محافظت از مسیحیان مذاکره کرده و در منطقه نفوذ به دست آورد.‌ تا زمان حکم ۱۹۲۰-۱۹۴۶ فرانسه (که لبنان تحت‌الحمایه فرانسه شد)، لبنان دارای شبکه‌ای از مدارس و سخنرانهای فرانسوی شد که تا به امروز همراه با روابط نزدیک فرانسه با واسطه‌گران قدرت لبنان، از جمله برخی از آنهایی که متهم به دامن زدن به بحران اقتصادی و سیاسی آن هستند، بازمانده‌اند.‌
در روزهای اخیر یک طومار اینترنتی تعجب برانگیز در راستای تقاضا از فرانسه برای بازیابی حکمش بر لبنان بروز پیدا کرد؛ طوماری که در آن گفته شد، رهبران لبنان «ناتوانی مطلق در تامین امنیت و مدیریت کشور» نشان داده‌اند.‌ این عمدتا یک ایده پوچ به نظر می‌رسد.‌ خود مکرون به مردم ساکن بیروت در روز چهارشنبه گفت: این به عهده شما است که تاریختان را بنویسید.‌
همچنین بسیاری این سفر مکرون را علاوه بر داشتن هدف نشان دادن یک حمایت بین‌المللی مورد نیاز، راهی برای به دست آوردن کمک مالی برای کشوری با انبوهی بدهی می‌دانند.‌ اما از نظر بسیاری نیز این سفر نوعی اعمال ریاست است.‌ برخی به طومار اینترنتی مذکور و به سازمان دهنده‌های آن به عنوان کسانی که «فرانسه مادر مهربان» را گرامی می‌دارند، حمله کردند.‌ کنایه‌های ظریف دیگری هم علیه این اعمال نفوذ فرانسه صورت گرفت.‌ در حالی که مکرون مشغول گشت زدن در محله‌های تخریب شده در اثر انفجار سه شنبه گذشته بود، وزیر بهداشت لبنان به بازدید از بیمارستانهای میدانی اعطا شده از سوی ایران و روسیه، بازیگران بزرگ قدرت در منطقه پرداخت.‌لیاه، یک دانشجوی مهندسی در بیروت که نخواست نام خانوادگی‌اش از بابت نگرانی به خاطر تبعات سیاسی فاش شود، عنوان کرد: من مردمی را که خواهان این حکم هستند درک می‌کنم.‌ آنها امیدی ندارند.‌
اما او شدیدا با این ایده و کسانی که مکرون را منجی لبنان می‌بینند، مخالفت کرد.‌ او پرسید: او (مکرون) در کشور خودش مشکلات را با مردمش حل نکرده است، پس چطور به ما نصیحت می‌کند؟!
در پاریس مخالفان سیاسی دولت مکرون از چپ افراطی تا راست افراطی به این رهبر میانه روی فرانسه از بابت «نواستعمارگری خزنده» و کشیدن امتیازات سیاسی از لبنان در ازای کمک هشدار داده‌اند.‌ جولین بایو، رئیس حزب محبوب سبزهای فرانسه عنوان کرد: همبستگی با لبنان باید بی قید و شرط باشد.‌
پرتگاه بیروت برای مکرون
«خشم گسترده‌ای در لبنان بعد از انفجار مهیب روز سه‌شنبه در بندر بیروت که جان ۱۵۴ تن را گرفت و ۵۰۰۰ تن را زخمی کرد، وجود دارد چرا که تقریبا مشخص شده است که این فاجعه از سهل‌انگاری و سوءمدیریت دولتی نسبت به ۲۷۵۰ تن نیترات آمونیوم که برای سال‌ها انبار بوده، نشات گرفته است.‌ با این حال، نارضایتی مردم لبنان از طبقه سیاسی این کشور مساله جدیدی نیست.‌ ماه‌ها پیش از وقوع این انفجار، معترضان به خیابان‌ها می‌آمدند تا علیه فساد در دولت و بحران اقتصادی شدید در این کشور اعتراض کنند.‌ اکنون برخی به خارج برای دریافت کمک نگاه می‌کنند.‌»
به گزارش ایسنا، «سلین دیبو» یک محصل دانشگاهی به رویترز می‌گوید، آرزو می‌کرد که سازمان ملل کنترل لبنان را به دست بگیرد، در همین حال ماریسه هایک که روانشناس است، امید دارد که یک کشور دیگر کنترل لبنان را عهده‌دار شود.‌ در واقع، بیش از ۶۰ هزار تن با امضای طوماری از فرانسه خواستند تا حکمی که بین سال‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۴۶ داشت (تحت‌الحمایه)، احیا کند.‌ اما منتقدان علیه این ایده سخن می‌گویند.‌ رئیس جمهوری فرانسه که خودش هم این ایده را که بتواند «جایگزین» رهبران لبنانی شود رد می‌کند، با سفر به این کشور پس از آن حادثه با وعده کمک و حتی آوردن سران جناح‌های سیاسی دارای اختلاف لبنان در یک موضع، مورد ستایش قرار گرفت.‌ براساس گزارش‌های خبرگزاری آسوشیتدپرس، اما رئیس جمهوری فرانسه همچنین بابت یافتن راهی برای احیای نفوذ فرانسه بر لبنان و القای حس برتری بر سیاستمداران مورد انتقاد قرار گرفت و یک دانشجوی لبنانی متعجب است که چطور ماکرون که نتوانسته مسائل داخلی کشور خودش را حل و فصل کند، آنها را نصیحت می‌کند.‌   «جک لانگ» یک مقام دولتی سابق فرانسه به آسوشیتدپرس گفت که موضع فرانسه پیچیده است.‌ به گفته او، فرانسه در بحث لبنان، در حال راه رفتن بر لبه یک پرتگاه است.‌ این مقام سابق فرانسه تاکید می‌کند: ما باید حمایت کنیم، کمک کنیم و به مردم لبنان روحیه بدهیم اما همزمان نباید این حس را القا کنیم که می‌خواهیم یک کشور تحت‌الحمایه جدید ایجاد کنیم.‌ این کاملا احمقانه است.‌
 

لطفا نظر خود را درباره این مطلب بیان نمایید

draggablePen